บันทึกบรรณาธิการ วันที่ 3: เมื่อได้เห็นจีนด้วยตาตัวเอง ฉันจึงเข้าใจว่า “ความก้าวหน้าไม่ได้หยุดอยู่แค่จินตนาการ”

ภาพถ่ายวันที่ 21 ตุลาคม 2569 บรรยากาศการแสดงเต้นของหุ่นยนต์ ณ ย่านหุ่นยนต์หลงกั่ง ร้านหุ่นยนต์ 6S
(ภาพโดยดวงกมล สุขวิชาญชัย พีเพิลส์ เดลี่ออนไลน์)

การเดินทางในเซินเจิ้นวันที่สาม พาดิฉันไปพบกับสถานที่ 3 แห่งที่สะท้อนการพัฒนาของจีนในมุมที่แตกต่างกัน ตั้งแต่นวัตกรรมหุ่นยนต์ การสนับสนุนธุรกิจให้ก้าวสู่ตลาดโลก ไปจนถึงการจัดการพลังงานและสิ่งแวดล้อม

แต่ละแห่งทำให้ฉันเห็นว่า เบื้องหลังคำว่า “ความก้าวหน้า” ไม่ได้มีเพียงเทคโนโลยีที่ทันสมัยหรืออาคารขนาดใหญ่ หากยังมีการวางแผน การลงมือทำ และความพยายามที่จะเปลี่ยนแนวคิดให้กลายเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง

ภาพถ่ายวันที่ 21 ตุลาคม 2569 หุ่นยนต์เสิร์ฟอาหาร ณ ย่านหุ่นยนต์หลงกั่ง ร้านหุ่นยนต์ 6S
(ภาพโดยดวงกมล สุขวิชาญชัย พีเพิลส์ เดลี่ออนไลน์)

ย่านหุ่นยนต์หลงกั่ง: วันที่อนาคตอยู่ตรงหน้า

ก่อนเดินทางมาที่นี่ ดิฉันเคยเห็นความก้าวหน้าของเทคโนโลยีจีนผ่านข่าว ภาพถ่าย และวิดีโอมากมาย แต่การได้มายืนอยู่ในย่านหุ่นยนต์หลงกั่งด้วยตัวเอง ทำให้ดิฉันอยากมองให้ลึกไปกว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้า ดิฉันอยากรู้ว่า เบื้องหลังหุ่นยนต์แต่ละตัวที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ตรงนี้ ต้องผ่านการคิดค้น ทดลอง และพัฒนามามากเพียงใด กว่าจะทำให้สิ่งที่ครั้งหนึ่งอาจดูเหมือนอยู่ไกลเกินเอื้อม กลายมาเป็นสิ่งที่มนุษย์สามารถพบเห็นและโต้ตอบได้จริง

ระหว่างการลงพื้นที่ ดิฉันตั้งใจจะลองพูดคุยและทำภารกิจกับหุ่นยนต์ด้วยตัวเอง เพราะสำหรับดิฉันการมาที่นี่ไม่ใช่เพียงการเก็บภาพเทคโนโลยีล้ำสมัยกลับไปทำข่าว แต่เป็นโอกาสที่จะได้สัมผัสความเปลี่ยนแปลงด้วยตัวเอง และนำประสบการณ์นั้นกลับไปเล่าให้ผู้ชมชาวไทยได้รับรู้ และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ดิฉันรู้สึกประทับใจกับหุ่นยนต์ของจีน และเป็นครั้งแรกที่ดิฉันได้รับการอำนวยความสะดวกจากหุ่นยนต์ไม่ว่าจะเป็นการเสิร์ฟอาหาร การสั่งกาแฟ หรือการตรวจสุขภาพ ทุกอย่างหุ่นยนต์ช่วยอำนวยความสะดวกทั้งหมด

ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความพยายามของจีน กว่าจีนจะมีหุ่นยนต์เหล่านี้ผู้คนที่อยู่เบื้องหลังเทคโนโลยีเหล่านี้กำลังพยายามพาอนาคตไปไกลแค่ไหน เพราะสิ่งประดิษฐ์ที่อยู่ตรงหน้าเราในวันนี้ อาจเป็นผลจากความพยายามที่สั่งสมมานาน และอาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของสิ่งที่เรายังนึกไม่ถึง

“สิ่งที่ทำให้เราทึ่ง อาจไม่ใช่เพียงวันที่หุ่นยนต์จีนเริ่มทำสิ่งต่าง ๆ ได้เหมือนมนุษย์ แต่คือวันที่เราได้เห็นว่า ความคิดและความพยายามของจีน สามารถพาสิ่งที่เคยเป็นไปไม่ได้ให้เข้ามาอยู่ในชีวิตจริงได้มากเพียงใด”

ภาพถ่ายวันที่ 21 ตุลาคม 2569 บรรยากาศภายในศูนย์บริการธุรกิจจีนสู่ตลาดโลกในหลงกั่ง
(ภาพโดยดวงกมล สุขวิชาญชัย พีเพิลส์ เดลี่ออนไลน์)

ศูนย์บริการธุรกิจจีนสู่ตลาดโลก: จากโอกาสในประเทศ สู่เวทีนานาชาติ

ที่ศูนย์บริการธุรกิจจีนสู่ตลาดโลกในหลงกั่ง ดิฉันได้เห็นอีกด้านของการพัฒนา นั่นคือการช่วยให้ธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมเข้าถึงตลาดต่างประเทศ ผ่านบริการและเครือข่ายความร่วมมือที่หลากหลาย

สถานที่แห่งนี้ทำให้เห็นว่า การก้าวสู่ตลาดโลกไม่ได้อาศัยเพียงความกล้าของผู้ประกอบการ แต่ยังต้องมีระบบสนับสนุนที่ช่วยให้ธุรกิจค้นหาคู่ค้า เข้าใจตลาด และเดินหน้าต่อได้

“การเปิดสู่โลกไม่ได้หมายถึงการเดินออกไปเพียงลำพัง แต่คือการสร้างสะพานให้ผู้คนและธุรกิจได้เชื่อมถึงกัน”

ภาพถ่ายวันที่ 21 ตุลาคม 2569 เจ้าหน้าที่กำลังบริหารจัดการสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน อาทิ ขยะ อย่างเป็นระบบ
(ภาพโดยดวงกมล สุขวิชาญชัย พีเพิลส์ เดลี่ออนไลน์)

สวนพลังงานหลงกั่ง: เปลี่ยนสิ่งที่ถูกทิ้ง ให้กลับมาสร้างคุณค่า

สวนพลังงานหลงกั่งทำให้ดิฉันเห็นว่าการพัฒนาเมืองไม่ได้มีเพียงสิ่งที่มองเห็นได้อย่างตึกสูงหรือเทคโนโลยีล้ำสมัย แต่ยังรวมถึงการจัดการสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันอย่างขยะและพลังงาน

ที่นี่นำขยะมาใช้ผลิตไฟฟ้า พร้อมระบบบำบัดมลพิษและการผลิตพลังงานแสงอาทิตย์ เป็นตัวอย่างของการพยายามใช้ทรัพยากรให้เกิดประโยชน์ควบคู่ไปกับการจัดการผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

สำหรับดิฉัน สิ่งนี้สะท้อนว่าความก้าวหน้าที่แท้จริงไม่ได้อยู่แค่การสร้างสิ่งใหม่ แต่อยู่ที่การหาวิธีจัดการกับปัญหาเดิมให้ดีขึ้นด้วย

“เมืองที่ก้าวหน้า ไม่ใช่เพียงเมืองที่สร้างสิ่งใหม่ได้มาก แต่คือเมืองที่รู้จักเปลี่ยนสิ่งที่เคยเป็นปัญหา ให้กลายเป็นคุณค่า”

ความก้าวหน้าที่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง

การเดินทางในวันนี้ทำให้ดิฉันได้เรียนรู้สำนวนจีนที่ว่า “致广大而尽精微” ซึ่งมีความหมายว่ากว้างใหญ่ไพศาล แต่ละเอียดลออถึงที่สุด

การพัฒนาหุ่นยนต์และเทคโนโลยีให้ก้าวหน้า เปรียบเสมือนการมองเห็นภาพใหญ่ของอนาคต แต่จะสำเร็จได้ต้องอาศัยความละเอียดลออในทุกรายละเอียด

การเปิดโอกาสให้ธุรกิจเติบโต เปรียบเสมือนการขยายพื้นที่ให้กว้างใหญ่ แต่จะยั่งยืนได้ต้องมีสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยอย่างลงตัว

และการจัดการขยะให้เป็นระเบียบ เปรียบเสมือนการใส่ใจสิ่งเล็กน้อยในเมืองใหญ่ เพราะเมืองที่ดีไม่ได้วัดกันที่ความยิ่งใหญ่เพียงอย่างเดียว แต่วัดกันที่ความใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ ด้วย

ความกว้างใหญ่กับความละเอียดลออ จึงไม่ใช่สิ่งที่แยกจากกัน แต่เป็นสองด้านของการพัฒนาเมืองที่แท้จริงในฐานะบรรณาธิการชาวไทยที่อาศัยอยู่ในจีน ดิฉันรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้มาเห็นเรื่องราวเหล่านี้ด้วยตัวเอง ก่อนที่เซินเจิ้นจะต้อนรับสายตาจากทั่วโลกใน APEC 2026 และหวังว่าจะสามารถถ่ายทอดภาพของจีนในวันนี้ให้ผู้ชมชาวไทยได้เห็นอย่างรอบด้านยิ่งขึ้น